Maanden verstreken
Ineens begon ze er weer over, ze wilde geld inzamelen, dit moest gaan gebeuren via heitje voor een karweitje.
Op school liet ze de clip zien en vertelde over War child en haar plan.
Ze deed samen met een paar vriendinnen een oproepje in de nieuwsbrief van school.
Helaas lukt de dit plannetje niet.
Het was weer stil voor weken.
En toen, 4 dagen voor koninginnedag, kwam van uit school met de mededeling: "Mama, ik en vriendinnetje gaan cakejes bakken en deze op koninginnedag verkopen voor War child, we gaan er ook dwarsfluit bij spelen, is €1,- te veel om te vragen?"
Ik was redelijk positief overdonderd en vroeg hoe ze dat verder wilde gaan aanpakken.
Het bleek een simpel en ad hoc plan, met een redelijke kans van slagen.
Ze ging voor het eerst helemaal alleen, naar de winkel, en kocht samen met haar vriendinnetje cupcakemix voor 60! cakejes.
Bakte en versierde de hele zaterdagmiddag.
Vastberaden en gewapend met hun dwarsfluit liepen ze maandag trots naar ons dorp, ze zochten een mooi plekje uit en verdiende daar in ruim 2 uur €58,72 helemaal voor War child.
Ik ben dus trots, apetrots. Volgens haar mag ik het niet meer zeggen, want ik heb het al 58,72 keer gezegd!
